• Serce kształtuje się według tego, co kocha

    Serce kształtuje się według tego, co kocha

    Spośród wielu miłości, które dziś oferuje świat, w ciszy naszego serca usłyszałyśmy zaproszenie Boga, by swoje życie poświęcić Jego Miłości. Celem naszego życia jest trwanie w miłości i obecności Boga oraz czynienie wszystkiego, co tylko możliwe, by jak najwięcej osób poznało, pokochało i zjednoczyło się z Bogiem.
  • W jedności jest nasza siła

    W jedności jest nasza siła

    Życie we wspólnocie wiary jest jednocześnie darem i zadaniem. Dzielimy z innymi zarówno nasze dary i łaski jak i słabości, i przez to kim jesteśmy przyczyniamy się do całokształtu życia wspólnoty.
  • Oddajemy się całkowicie i niepodzielnym sercem Bogu i naszemu powołaniu

    Oddajemy się całkowicie i niepodzielnym sercem Bogu i naszemu powołaniu

    Ponieważ Bóg pierwszy nas umiłował, odpowiadamy Mu naszą miłością i dobrowolnie wybieramy drogę wskazaną nam przez Chrystusa. Przez naszą profesję zakonną ślubujemy żyć w konsekrowanej czystości, ewangelicznym ubóstwie i apostolskim posłuszeństwie we wspólnocie zakonnej.
  • Nie ma nic szlachetniejszego niż ratowanie dusz dla nieba

    Nie ma nic szlachetniejszego niż ratowanie dusz dla nieba

    Na wezwanie Boga, rozpoznawane w naszych czasach odpowiadamy w duchu błogosławionej Matki Teresy. Pracujemy w szkolnictwie lub w innych dziedzinach, w których nasza służba wychowawcza jest szczególnie potrzebna.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
Zaloguj

Zaloguj się

Użytkownik *
Hasło *
Zapamiętaj mnie

Trwajcie w Miłości Mojej!

23 lutego w naszym domu zakonnym "Magnificat" w Nowym Sączu zgromadziła się młodzież, by uwielbiać Jezusa na Eucharystii i adoracji. Pragnęliśmy trwać w miłości Pana, której doświadczyliśmy w czasie zimowych rekolekcji w Lipniku. Chcieliśmy się także spotkać ze sobą oraz z tymi, którzy nie mogli w tym roku pojechać z nami. Cieszyliśmy się obecnością tych, którzy postanowili się dołączyć do naszej modlitwy, zwłaszcza grupie z Krużlowej ze swoim Księdzem opiekunem. Dziękujemy ks. Adamowi Cieśli za poprowadzenie spotkania i przypomnienie nam, że bez Eucharystii nie tylko nie mamy w sobie życia, ale też nie potrafimy kochać i zauważać najbliższych ani wypełniać naszych obowiązków.