• Serce kształtuje się według tego, co kocha

    Serce kształtuje się według tego, co kocha

    Spośród wielu miłości, które dziś oferuje świat, w ciszy naszego serca usłyszałyśmy zaproszenie Boga, by swoje życie poświęcić Jego Miłości. Celem naszego życia jest trwanie w miłości i obecności Boga oraz czynienie wszystkiego, co tylko możliwe, by jak najwięcej osób poznało, pokochało i zjednoczyło się z Bogiem.
  • W jedności jest nasza siła

    W jedności jest nasza siła

    Życie we wspólnocie wiary jest jednocześnie darem i zadaniem. Dzielimy z innymi zarówno nasze dary i łaski jak i słabości, i przez to kim jesteśmy przyczyniamy się do całokształtu życia wspólnoty.
  • Oddajemy się całkowicie i niepodzielnym sercem Bogu i naszemu powołaniu

    Oddajemy się całkowicie i niepodzielnym sercem Bogu i naszemu powołaniu

    Ponieważ Bóg pierwszy nas umiłował, odpowiadamy Mu naszą miłością i dobrowolnie wybieramy drogę wskazaną nam przez Chrystusa. Przez naszą profesję zakonną ślubujemy żyć w konsekrowanej czystości, ewangelicznym ubóstwie i apostolskim posłuszeństwie we wspólnocie zakonnej.
  • Nie ma nic szlachetniejszego niż ratowanie dusz dla nieba

    Nie ma nic szlachetniejszego niż ratowanie dusz dla nieba

    Na wezwanie Boga, rozpoznawane w naszych czasach odpowiadamy w duchu błogosławionej Matki Teresy. Pracujemy w szkolnictwie lub w innych dziedzinach, w których nasza służba wychowawcza jest szczególnie potrzebna.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
Zaloguj

Zaloguj się

Użytkownik *
Hasło *
Zapamiętaj mnie

Młodzież Przyszłości

W roku szkolnym 2018/19 misją Szkolnego Klubu Wolontariatu w Szkole Podstawowej Nr 2 w Nowym Sączu było promowanie idei chrześcijańskiego wolontariatu czyli kształtowanie osobowości, charakteru i systemu wartości  współczesnej młodzieży otwartej na miłość Boga i ludzi.       
Sposobnością do głębszej refleksji  był czas podsumowania rocznej pracy. Podczas wspólnego spotkania z Dyrektorem Szkoły panią mgr M. Oleniacz i Siostrą Hiacyntą wolontariusze chętnie dzielili się własnymi spostrzeżeniami. Zauważyli, że codzienne zajęcia budowane na wzajemnym zaufaniu i  cierpliwości  przyczyniły się do widocznych efektów  edukacyjnych w nich samych jak i korzystających z pomocy wolontariackiej.  Dzięki wytrwałym wysiłkom uczniowie chętniej i radośniej zaczęli chodzić do szkoły. Wolontariusze mówili także o własnej samokontroli i dyscyplinie, które zaowocowały uznaniem ze strony wychowawców i rodziców a także swych podopiecznych. Podejmowane akcje charytatywne we współpracy z Caritasem parafialnym  i władzami lokalnymi ukazały młodym ludziom nowe drogi odpowiedzialności społecznej.