• Serce kształtuje się według tego, co kocha

    Serce kształtuje się według tego, co kocha

    Spośród wielu miłości, które dziś oferuje świat, w ciszy naszego serca usłyszałyśmy zaproszenie Boga, by swoje życie poświęcić Jego Miłości. Celem naszego życia jest trwanie w miłości i obecności Boga oraz czynienie wszystkiego, co tylko możliwe, by jak najwięcej osób poznało, pokochało i zjednoczyło się z Bogiem.
  • W jedności jest nasza siła

    W jedności jest nasza siła

    Życie we wspólnocie wiary jest jednocześnie darem i zadaniem. Dzielimy z innymi zarówno nasze dary i łaski jak i słabości, i przez to kim jesteśmy przyczyniamy się do całokształtu życia wspólnoty.
  • Oddajemy się całkowicie i niepodzielnym sercem Bogu i naszemu powołaniu

    Oddajemy się całkowicie i niepodzielnym sercem Bogu i naszemu powołaniu

    Ponieważ Bóg pierwszy nas umiłował, odpowiadamy Mu naszą miłością i dobrowolnie wybieramy drogę wskazaną nam przez Chrystusa. Przez naszą profesję zakonną ślubujemy żyć w konsekrowanej czystości, ewangelicznym ubóstwie i apostolskim posłuszeństwie we wspólnocie zakonnej.
  • Nie ma nic szlachetniejszego niż ratowanie dusz dla nieba

    Nie ma nic szlachetniejszego niż ratowanie dusz dla nieba

    Na wezwanie Boga, rozpoznawane w naszych czasach odpowiadamy w duchu błogosławionej Matki Teresy. Pracujemy w szkolnictwie lub w innych dziedzinach, w których nasza służba wychowawcza jest szczególnie potrzebna.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
Zaloguj

Zaloguj się

Użytkownik *
Hasło *
Zapamiętaj mnie

Shalom

8 marca  - Międzynarodowy Dzień Kobiet

W ramach naszej Sieci Shalom w miesiącu marcu upamiętniamy Dni Kobiet i Dziewcząt. Przy tej okazji podkreśla się zasługi wszystkich kobiet bez względu na podziały narodowościowe, etniczne, językowe, kulturowe, gospodarcze czy polityczne. Jest to także okazja, aby na nowo pochylić się nad pytaniem – skąd się wzięło i na czym polega istotne powołanie kobiety?!

SYTUACJA KOBIETY WE WSPÓŁCZESNYM ŚWIECIE

Polecamy lekturę Refleksji Solidarności na marzec pt. „Odwaga kobiet i dzieci” (w zał.), w której możemy przeczytać m.in. o sytuacji kobiet w Nepalu czy w Sierra Leone.

·      Proponujemy przeczytać artykuł pt. „Kobieta w świecie współczesnym” ks. prof. dr hab. Bronisława Mierzwińskiego. Pomoże on zastanowić się na nowo nad sensem kobiecości, nad skomplikowaną sytuacją współczesnych kobiet, zwłaszcza w naszym kraju:

www.stowarzyszeniefidesetratio.pl/Presentations0/01aMierzwinski3.pdf

 Zapraszamy do zapoznania się z prezentacją przedstawiającą sytuację kobiet na świecie:

https://prezi.com/yon9w2ngf55w/sytuacja-kobiet-na-swiecie

KOBIETA W PIŚMIE ŚWIĘTYM I NAUCZANIU KOŚCIOŁA

·      Zachęcamy do wykorzystania w osobistej i wspólnotowej modlitwie, refleksji opracowanej przez S. M. Saręna kanwie historii Tamar, Rachab, Rut i Batszeby, żony Uriasza (w zał.).

·      Polecamy również nagranie „List od Boga do kobiety” – rozważanie przygotowane głównie w oparciu o teksty biblijne: (http://www.deon.pl/religia/duchowosc-i-wiara/zycie-i-wiara/art,1769,list-od-boga-do-serca-kazdej-kobiety.html)

·      Zapraszamy do refleksji nad Orędziem św. Jana Pawła II na XXVIII Światowy Dzień Pokoju 1 stycznia 1995 roku zatytułowanym „Kobieta wychowawczynią do życia w pokoju”:

(http://www.opoka.org.pl/biblioteka/W/WP/jan_pawel_ii/przemowienia/pokoj1995_08121994.html)

·      Proponujemy rozważenie fragmentów dokumentów Kościoła odnoszących się do tematu godności i roli kobiety na podstawie artykułu dk. J. Pawłowicza „Godność kobiety w dokumentach Kościoła katolickiego”: (http://areopag21.pl/post/3740)

 

20 listopada – Międzynarodowy Dzień Praw Dziecka

Najważniejszym dokumentem międzynarodowym, który określa prawa dziecka jest Konwencja o Prawach Dziecka uchwalona przez ONZ w 1989 roku.

Co warto podkreślić – inicjatorem tego dokumentu była Polska. Inspiracją dla twórców projektu była myśl Janusza Korczaka, który jako pierwszy nawoływał do podmiotowego traktowanie dziecka. 
Janusz Korczak powiedział kiedyś „nie ma dzieci są ludzie”.  Przecież każdy dorosły kiedyś również był dzieckiem. Tak więc, podobnie jak każdy dorosły, dziecko jest właścicielem pewnych praw i wolności.  Z tego względu warto upamiętnić ten dzień

W Polsce najważniejszymi aktami prawnymi gwarantującymi prawa dziecka są: Konstytucja RP, Konwencja o Prawach Dziecka, Ustawa o Rzeczniku Praw Dziecka.

List z okazji Ogólnopolskiego Dnia Praw Dziecka wystosowany przez Rzecznika praw dziecka Pana Marka Michalaka.

zdjęcie ze strony http://brpd.gov.pl/

 

21 września- Międzynarodowy Dzień Pokoju

Międzynarodowy Dzien Pokoju został ustanowione przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w 1981 roku i od 2001 roku obchodzony corocznie 21 września. Jego celem jest zwrócenie uwagi ludzi na całym świecie na potrzebę przestrzegania pokoju. ONZ wyznaczył tę datę także, jako dzień globalnego zawieszenia broni i niestosowania przemocy.                       

Coroczne obchody rozpoczyna Sekretarz Generalny ONZsymbolicznym uderzeniem w Dzwon Pokoju,który znajduje się przed siedzibą ONZ w Nowym Jorku. Warto przypomnieć, iż dzwon został podarowany przez japońskąorganizację World Peace Bell Association (WPBA) 8 czerwca 1954 roku. Jest on jedną z 50 identycznych kopii dzwonu w Hiroszimie zniszczonej wybuchem bomby atomowej w 1945 roku.

Japoński Dzwon Pokoju (siedziba ONZ, Nowy Jork).

Napis umieszczony na dzwonie: „Niech żyje absolutny pokój na świecie” przestrzega i zarazem motywuje świat do konkretnych działań na rzecz pokoju. Wolą Zgromadzenia Ogólnego jest również to, by dzień 21 września był obchodzony, jako dzień globalnego rozejmu i wyrzeczenia się przemocy oraz by stanowił zachętę dla wszystkich krajów do powstrzymania się od wszelkich aktów wrogości.

Poruszając temat wysiłków władz międzynarodowych na rzecz pokoju i pojednania trudno nie wspomnieć osoby papieża Pawła VI, który już w grudniu 1967r. proponuje ustanowić dzień 1 stycznia – Dniem Pokoju.  Swe słowa Ojciec Święty skierował nie tylko do wiernych Kościoła katolickiego, ale do wszystkich ludzi dobrej woli.

 1 stycznia 2016r. obchodziliśmy  49. Światowy Dzień Pokoju, którego hasłem były słowa „Przezwycięż obojętność i zyskaj pokój”.  Rozpoczynając tegoroczne orędzie papież Franciszek stwierdził: „Bóg nie jest obojętny! Dla Boga ludzkość jest ważna, Bóg jej nie opuszcza!”.

W dalszej części Papież apeluje o nawrócenie serca, rozwijanie kultury solidarności, miłosierdzia i współczucia, protestuje przeciwko „globalizacji obojętności”, która - jego zdaniem - jest dziś wielkim zagrożeniem dla pokoju, a pierwszą z nich jest obojętność wobec Boga.

Papieskie orędzie na Światowy Dzień Pokoju kończy potrójny apel do przywódców państw. Najpierw „o powstrzymanie się od wciągania innych narodów w konflikty i wojny, które niszczą nie tylko bogactwo materialne, kulturowe i społeczne, ale także integralność duchową i moralną”. Z kolei Ojciec Święty apeluje „o anulowanie lub zrównoważone zarządzanie długiem międzynarodowym krajów najbiedniejszych”. Wreszcie Franciszek wzywa do podjęcia „polityki współpracy, która zamiast uginać się przed dyktaturą pewnych ideologii, szanowałaby wartości ludności lokalnej i która w żadnym przypadku nie byłaby szkodliwa dla podstawowego i niezbywalnego prawa nienarodzonych do życia… por. orędzie papieskie 1.01.2016

Modlitwa papieża Franciszka o pokój i ochronę przed terroryzmem
(odmówiona w Krakowie, 30.07.2016r.)

Wszechmogący i miłosierny Boże, Panie Wszechświata i ludzkich dziejów. Wszystko, co stworzyłeś jest dobre, a Twoje współczucie dla ludzkich błędów jest niewyczerpane.

Do Ciebie przychodzimy dziś, prosząc, abyś zachował świat i jego mieszkańców w pokoju, oddalił od niego niszczącą falę terroryzmu, przywrócił przyjaźń i wlał w serca Twoich stworzeń dar ufności i gotowość do przebaczenia.

Dawco życia, prosimy Cię również za wszystkich zmarłych, ofiary brutalnych ataków terrorystycznych. Obdarz ich wieczną nagrodą. Niech orędują za światem, szarpanym niepokojem i przeciwnościami.

Jezu, Książę Pokoju,   Przyjacielu ludzi, prosimy Cię za rannych w atakach terrorystycznych: dzieci i młodzież, kobiety i mężczyzn, osoby starsze, niewinnych i przypadkowych ludzi. Ulecz ich ciało i serce, i pocieszaj ich Twoją mocą, oddalając zarazem nienawiść i pragnienie zemsty.

Duchu Święty Pocieszycielu, nawiedź cierpiące niewinnie rodziny ofiar przemocy i terroryzmu, okryj ich płaszczem Swojego boskiego miłosierdzia. Niech odnajdą w sobie siłę i odwagę, aby nadal być braćmi i siostrami dla innych, zwłaszcza przybyszów, dając swoim życiem świadectwo Twojej miłości.

Porusz serca terrorystów, aby rozpoznali zło swoich czynów i powrócili na drogę pokoju i dobra, szacunku do życia i godności każdego człowieka, niezależnie od wyznania, pochodzenia czy stanu posiadania.

Boże, Ojcze Odwieczny, wysłuchaj miłosiernie tej modlitwy, którą zanosimy do Ciebie spośród zgiełku i rozpaczy świata. Przepełnieni nadzieją w Twoje nieskończone Miłosierdzie, zawierzając się wstawiennictwu Twojej Najświętszej Matki, wzmocnieni przykładem błogosławionych męczenników z Peru, Zbigniewa i Michała, których uczyniłeś odważnymi świadkami Ewangelii aż do przelania krwi, zwracamy się do Ciebie z wielką ufnością o dar pokoju i oddalenie od nas plagi terroryzmu.

Przez Chrystusa Pana naszego. Amen

 

8 września –Międzynarodowy Dzień Alfabetyzacji

Obchody Międzynarodowego Dnia Alfabetyzacji mają na celu przypominanie społeczności świata o jednym z fundamentalnych praw człowieka – prawie do edukacji, która jednak w wielu krajach i dla wielu ludzi wciąż jest dobrem luksusowym. Edukacja to dla większości z nich jedyna szansa na rozwój osobisty, poprawę warunków życia i podniesienie statusu społecznego.

Analfabetą jest osoba, która nie jest w stanie przeczytać, napisać i zrozumieć krótkiego, prostego tekstu, dotyczącego jej codziennego życia (UNESCO).             

Według statystyk UNESCO ponad 135 milionów dzieci nie chodzi w ogóle do szkół, wśród nich zaś ponad 60% stanowią dziewczęta.Połowa tych dzieci to mieszkańcy terenów ogarniętych konfliktami wojennymi, a część z nich to również osoby z różnym stopniem niepełnosprawności, które w krajach Globalnego Południa spychane są na margines społeczny.

Najczęstszymi przyczynami braku dostępu do edukacji w tej części świata to:

  •   brak funduszy na budowę placówek edukacyjnych,
  • brak wykwalifikowanej kadry pedagogicznej,
  • ubóstwo rodzin,
  • duża odległość szkół od miejsca zamieszkania,
  • zróżnicowanie etniczne i kulturowe powodujące dyskryminację,
  • brak wiary w sens edukacji,
  • wykorzystywanie dzieci, jako taniej siły roboczej.

Tę sytuację można usprawnić dzięki:

  • prawnemu zagwarantowaniu obowiązku szkolnego dla chłopców i dziewcząt,
  • prowadzeniu kontroli nad uczniami, nauczycielami w szkołach przez nadzór oświatowy,
  • automatycznemu promowaniu uczniów w toku nauczania początkowego,
  • lepszemu dostosowaniu metod nauczania i wyposażeniu klas we właściwe pomoce dydaktyczne,
  • ciągłemu ocenianiu postępów w edukacji uczniów
  • ścisłemu powiązaniu treści nauczania z życiem ludzi tak, by można było zaktywizować do współpracy ze szkołą społeczność lokalną i rodziców,
  • doskonalszemu wykształceniu nauczycieli,
  • zatrudnieniu większej liczby nauczycieli,
  • bezpłatnemu lub subwencjonowanemu udostępnianiu uczniom podręczników i pomocy szkolnych,
  • wydawaniu posiłków w szkole,
  • organizacji transportu do i ze szkoły dla dzieci, które mieszkają w dużej odległości.

Problem sprawności czytania i pisania nie dotyczy jednak wyłącznie krajów rozwijających się. Ma z tym problem, co piąty 15-latek w Europie.  Podobny problem może dotyczyć ok. 75 mln spośród 500 mln mieszkańców UE – tak stwierdziła Androulla Vassiliou, unijna komisarz ds. edukacji, kultury i młodzieży.

Czy wiesz, że 759 milionów dorosłych na naszej planecie nie umie czytać ani pisać?

W niektórych rejonach świata współczynnik analfabetyzmu przekracza 70%, gdzie2/3 z tego stanowią kobiety.

Dorośli trudniej radzą sobie z problemem, gdyż:

  • Dorośli analfabeci niechętnie przyznają się do tego, że mają problemy z czytaniem i pisaniem.
  • Nie są zainteresowani dalszym kształceniem się, bardzo szybko nudzą się na skutek metod nauczania, które zostały opracowane dla dzieci, co prowadzi do zaprzestania uczęszczania na kurs lub marnotrawienia własnego wysiłku.
  • Brak jest kontynuacji aktywności edukacyjnej, przez co następuje uwstecznienie i zapomnienie tego, czego się nauczyli /por. UNESCO o analfabetyzmie/.

Święto to jest także okazją dla osób indywidualnych i instytucji, aby konkretnym działaniem umożliwić dostęp do edukacjina świecie.