"Co się stało? Wielka cisza spowiła ziemię; wielka na niej cisza i pustka. Cisza wielka, bo Król zasnął. Ziemia się przelękła i zamilkła, bo Bóg zasnął w ludzkim ciele, a wzbudził tych, którzy spali od wieków. Bóg umarł w ciele, a poruszył Otchłań. Idzie, aby odnaleźć pierwszego człowieka, jak zgubioną owieczkę." (Ze Starożytnej homilii na Świętą i Wielką Sobotę)

 

Słowa Ewangelii według świętego Jana (9, 1-4)

Uzdrowienie niewidomego od urodzenia
Jezus przechodząc ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: „Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy - on czy jego rodzice?” Jezus odpowiedział: „Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Potrzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata”.

Jezus powracając z modlitwy w Ogrodzie Oliwnym zastał uczniów śpiących i powiedział do nich z wyrzutem: "Jednej godziny nie mogliście czuwać ze Mną?" (Mt 26, 40). Zachęcił również Apostołów, aby "czuwali i nie ulegli pokusie". Chcąc wynagrodzić Jezusowi ten smutek, trwajmy na modlitewnym czuwaniu z Jezusem. Pan Jezus powiedział św. Małgorzacie Marii Alacoque: